Trądzik obecny na skórze twarzy, ramion, pleców czy dekoltu może przybierać różną formę. Zmiany mogą być niewielkie, widoczne z bliska lub duże, zapalne, trudne do niezauważania nawet z dużej odległości.

Jedną z poważniejszych form zapalnych mogących występować na skórze osób w różnym wieku jest trądzik torbielowaty. Cyst w przebiegu tej odmiany trądziku nie sposób zignorować. Są duże, bolesne i trudne w leczeniu.

Jak wygląda trądzik torbielowaty?

skóraTrądzik torbielowaty (acne cystica ) nazywany jest również trądzikiem guzkowo-torbielowatym. Jest to forma zaawansowana, trudna w leczeniu, wymagająca wyszukanych metod i ścisłej współpracy z dobrym lekarzem. Kosmetyki dostępne w drogerii zawsze w przypadku tego trądziku okazują się nieskuteczne  a leczenie na własną rękę jest stratą czasu.

Stan zapalny

Typowy dla trądziku torbielowatego jest stan zapalny i duże guzkowate zmiany pojawiające się na wielu obszarach – twarzy, plecach, ramionach.

Niestety krosty są duże i zazwyczaj bolesne, same się powiększają nawet do kilku centymetrów. Są również głęboko usadowione w skórze i uszkadzają delikatne struktury. Często pozostawiają po sobie blizny, wyciskane łatwo przenoszą się na inne obszary skóry.

Trądzik torbielowaty oznacza występowanie zmian ropnych, miękkich, bolesnych, wyczuwalnych pod palcami dużych cyst. Niekiedy mylnie określa się w ten sposób każdy zaawansowany trądzik. Jednak zmiany w przebiegu torbielowatym są pod tym względem bardzo charakterystyczne: ropne i podskórne.

Niższe poczucie własnej wartości

Zmiany zapalne na skórze znacznie utrudniają codzienne życie. Sprawiają, że jakość kontaktów międzyludzkich znacznie spada, a poczucie własnej wartości zostaje zdecydowanie obniżone. Dlatego oprócz leczenia w gabinecie dermatologa konieczne może być odwiedzenie gabinetu psychologa.

Trudności z maskowaniem zmian

O ile zaskórniki, drobne krostki pojawiające się na skórze w miarę łatwo można zamaskować, o tyle duże zmiany zapalne w postaci cyst już nie tak prosto ukryć. Pokrywane fluidem czy pudrem mogą być jeszcze większe a same kosmetyki mogą być źródłem wtórnych nadkażeń skóry.

Dlatego trądzik torbielowaty jest tak dużym wyzwaniem zarówno dla osób, które dotyka, jak również a może przede wszystkim dla lekarzy, kosmetologów a nawet psychologów, którzy mierzą się z obniżonym nastrojem u osób borykających się z trądzikiem.

Przyczyny powstawania trądziku torbielowatego

Trądzik torbielowaty powstaje z wielu powodów (na pewno przyczyną wystąpienia zmian nie jest brak higieny, czy złe nawyki żywieniowe – te mogą pogorszyć stan skóry, ale nie są przyczyną zmian).

U podstaw trądziku torbielowatego leży:

  • nadmierna aktywność gruczołów łojowych,
  • nadprodukcja sebum,
  • wzmożone rogowacenie naskórka,
  • działanie hormonów męskich – androgenów,
  • zamykanie porów i tworzenie zaskórników, w których rozwijają się bakterie i powodują stan zapalny.

Niektóre osoby mają predyspozycje do powstania trądziku torbielowatego. Niestety dotąd naukowcom i lekarzom nie udało się stwierdzić, na czym polega ta predyspozycja.

Najczęściej trądzik torbielowaty występuje u dojrzewających chłopców i młodych mężczyzn. Może jednak pojawić się w każdym wieku u obu płci.  U kobiet trądzik torbielowaty umiejscawia się głównie na dolnym obszarze twarzy.

Kobiecy trądzik torbielowaty może być skutkiem zmian hormonalnych w trakcie ciąży, zaburzeń w przebiegu miesiączek, podczas menopauzy oraz w chorobie jajników – zespole policystycznych jajników.

Czego nie robić? Nie wyciskać!

Rosnące guzki często kuszą, sprawiają, że bardzo trudno się opanować i ich nie wyciskać. Jednak naprawdę nie należy tego robić. Zmiany torbielowate i tak same w sobie powodują znaczne uszkodzenia w strukturze skóry i mogą prowadzić do powstania przykrych, trudnych do usunięcia blizn.

Jak leczyć trądzik torbielowaty?

Na pewno nie na własną rękę. W tym przypadku tak zwane domowe sposoby na trądzik się nie sprawdzają. Należy udać się do dobrego dermatologa. Tylko doświadczony lekarz pomoże wprowadzić zdecydowane metody leczenia, które trzeba uznać za jedyne słuszne w terapii usuwania zmian trądzikowych.

Zazwyczaj niezbędne są:

  • doustne antybiotyki – pozwalające sobie poradzić z bakteriami wywołującymi trądzik,
  • retinoidy – hamują aktywność gruczołów łojowych,
  • środki antykoncepcyjne – regulujące gospodarkę hormonalną,
  • zastrzyki ze sterydami – pomagające zmniejszyć stan zapalny oraz ograniczyć zmiany na skórze.

Czasami przy większych zmianach niezbędna jest ingerencja chirurga i nacinanie torbieli, żeby usunąć ich zawartość.

Co możesz jeszcze zrobić?
Spróbuj się zrelaksować – stres może pogarszać wygląd skóry, powodując nadprodukcję hormonów odpowiedzialnych za powstawanie nieestetycznych guzków. Zadbaj o równowagę w Twoim życiu.

Zainwestuj w zdrowy tryb życia. Nie zapominaj o ćwiczeniach oraz pożywnych, dobrze zbilansowanych posiłkach. Stosowanie diety o niskim indeksie glikemicznym może wspomóc redukcję nieprzyjemnych zmian na skórze.

Możesz również sięgnąć po Nonacne, tabletki na trądzik o doskonałych opiniach, które pozwolą Ci uzupełnić niedobory i w naturalny sposób wzmocnią Twoją skórę.